Donderdag 6 mei: Kruger Park; ochtendsafari en rust

Die ochtend vertrokken we te voet. M. en J. bestudeerden de sporen in het veld voor het kamp, want we hadden vannacht de nodige activiteiten in de nabijheid gehoord.

We staken het veld over en het was wel leuk om zo het kamp eens te zien liggen: de lounge- en eettent .      

De lounge- en eettent links en daarachter de keuken en personeelsruimten  

De sporen brachten ons bij een grote kudde buffels, die we vrij dicht konden benaderen. Ons werd verteld dat een solitaire man gewoonlijk gevaarlijker is dan zo'n kudde. Maar toch, als je er een paar,  die opgeschrikt zijn, hoort rennen, moet je er niet aan denken dat zo'n hele meute op hol slaat. Voorlopig stonden wij elkaar van weerskanten aandachtig op te nemen. Koppen bewogen op nekken, neuzen bewogen en oren bewogen, maar de beesten bleven heel nieuwsgierig staan. De voorsten zochten aarzelend wat stappen toenadering, maar waren toch wel heel voorzichtig. Wij vonden dat beetje afstand wel prima, hoefde niet minder, hoewel we natuurlijk volledig op onze rangers vertrouwden.

Zo grappig hoe ze ons op rij stonden op te nemen. M. en J. zijn van die mannen die daar ook nog steeds van genieten, hoewel ze dit werk al jaren doen. Wel mooi.                                       Achterwaarts liepen we een stukje terug, nu met een ranger voorop en eentje achteraan de rij, totdat we weer in onze gewone "marsorde" verder liepen.   

 

 We liepen niet zo lang, omdat we om 9 uur in het kamp terug moesten zijn, aangezien onze medegasten die ochtend op tijd moesten vertrekken. Er kwamen die dag geen andere gasten, zodat we als enigen overbleven. Wij hadden tot half drie de tijd aan onszelf en dat werd dus een relaxed dagje. Het gaf mij de gelegenheid om eens op m'n gemak met de fotocamera rond te lopen binnen de omheining van het kamp.

Grey Go-away bird

 Doordat het nu nog vroeg was, waren er veel vogels actief. Naast de neushoornschedels bij het terras was een waterschotel waar veel vogels gebruik van maakten om zich vervolgens luid kwetterend in de bomen uit te schudden en (elkaar) op te doffen.

Natal Spurlfowl

Red or Yellow billed Hornbill

Arrow-marked babbler

Cardinal woodpecker (Kardinaalspeg)

Dark-capped (Blackeyed) Bulbul (Swartoogtiptol)

                                                                     

Het zou nog levendiger worden in onze achtertuin.

Toen ik me later met een boek (én camera natuurlijk) op een ligstoel bij het zwembadje had geïnstalleerd, kwamen er op gegeven moment een stel impala's het veld oprennen. Of het alleen spel was of echt competitiedrift kon ik slecht beoordelen, maar er waren wat schermutselingen en ze zaten elkaar voortdurend achterna. Was het weer even rustig, kwam er weer een nieuw exemplaar uit de bosjes tevoorschijn om de boel nieuw leven in te blazen. Ik heb me zeker een uur lang uitstekend vermaakt met dit schouwspel.

      

Verder naar de avond gamedrive

Donderdag 6 mei: avondsafari in Krugerpark

Deze middag vertrokken we al vroeg om drie uur, want we zouden een lange privésafari krijgen. Later vertelde M. dat hij ons naar de hoge graslanden wilde brengen om "veel gewoon" wild te zien, aangezien we de Big 5 al in de pocket hadden. Wel, die opzet is helemaal geslaagd. Binnen het concessiegebied, waarvan we de omtrekken nu redelijk konden peilen, kwamen we niet veel bijzonders tegen. Nu vonden we zo'n tocht en de hele entourage hoe dan ook nog steeds een beleving, maar we waardeerden het natuurlijk wel
toen we na drie kwartier een giraffe tegenkwamen en iets verder een stel wrattenzwijnen.

De begroeiïng in dit deel van het Krugerpark is veel dichter dan de verder, richting Mozambique gelegen velden. (linker foto)
Daar zijn de open savannes met de verspreide, karakteristieke bomen. De oorzaak is gelegen in de verschillende bodemsoorten van basalt en graniet. M. hoopte hier dus kuddes grazers te vinden.






Het begon met een paar giraffen en een kudde zebra's die ons pad kruisten om zich te voegen bij de gnoe's aan de andere kant van de weg.

  

Maar er kwamen steeds maar weer nieuwe giraffen uit de bosjes te voorschijn. Zelfs onze ranger, die toch wel wat gewend moet zijn, was opgetogen over het totaal aantal van 21, dat we geteld hebben. Een olifant voegde zich nog bij het gezelschap en wij hebben een tijdlang genietend toegekeken (en geteld!)

Eenmaal weer op weg, ontwaarden we deze nyala aan de overkant van het water. Dichterbij dan zo hebben we deze antilopesoort niet gezien tijdens onze reis.

En als klap op de vuurpijl ontdekten we op onze terugtocht dit nog jonge luipaard in het struikgewas langs de kant van de weg. Foto's met flits, het beest bleef er uitermate kalm onder.

We zijn zeker 5 uur lang onderweg geweest en hebben een fantastische tocht gehad met dank aan onze gastheren, die voor ons samen evenzeer hebben uitgepakt als voor een heel gezelschap.

Lees over de laatste wandelsafari in Rhino